FETİH Tarih akıyor…yıl 1453, ay Mayıs, gün Salı… Az ötede kendini inancına adamış Ulubatlı. Bu sabah güneş İstanbul ufuklarında başka doğacak, Hak batılı koca kazanda bir damla su ile boğacak. Ulubatlım Hasan’ım… Oğuzların, Fatihlerin çocuğu, Ecdadın asacak İstanbul surlarına nazar boncuğu… Sancağına sinecek Ecdadının Türküsü Yeni Çağ da, Sen müsterih olacaksın hep, sarıldığın tül sancağında. Dallarda renk renk çiçekleriyle bahar ağaçlara hâkim, Kışın; Kuru, cılız, donmuş dalları fethediyor… Eden kim? Küfrün, karanlığın, zulmün anası Bizans, kış ağacı; sen… Sana hükmedecek, seni fethedecek “Seçilmiş Fatih”; Ben!.. Ağlama, üzülme İstanbul’um… dertli ağlayışına son, Sızlanma Ayasofya’m… Helen Irkının sana zulmüne son, Sen bizim bağrımızda kaynayan bir özlem, hep bir hasretsin, Bırakın fatihini, bırakın ki, İstanbul’u fethetsin. Yeni bir fetih, yeni bir Kosova… Hak; batıla galebe… İşte!.. bak İstanbul fetholdu, fetih ebedi Hakka gebe. Askerim, Mehmetciğim, yiğidim… İstanbul sana emanet, İyi tanı, koru, sev ve yücelt, tarihe etme ihanet. 04.Haziran.1977 İstanbul NOT: Ortaçağ dan Yeniçağa geçiş, İstanbulun Fethi ile olmuştur. Bu Fethi gerçekleştiren Fatih ise bir Türk Komutan, bir Osmanlı Padişahı; 2.Mehmet’tir(Fatih Sultan Mehmet). Bu fethe, bu fatihe övgü şiiridir.