O ve ÇİÇEKLERİM

Ne olursunuz dokunmayın çiçeklerime,

Solmasınlar onlar, ölmesinler onlar ölmesin…

Sevgilimin saçlarına taç yapacağım onları en mutlu gününde,

Ağlayacağım onu kaybettiğim için sonra diz çöküp önünde…

Dokun gözyaşlarıma diyeceğim, dokun…

Senin için akan gözyaşlarıma dokun, tut ellerimden…

Ne yazık ki tutamayacak ve dokunamayacaksın.

Çalıp götürdükleri gün seni benden…

Düşeceğim ortalığa derbeder,

Sensiz hayat ancak mahşere gider…

Yalnız çiçeklerimi isteyeceğim,

Onu da bulamadık;

Güllerin soldu… menekşelerin kayboldu…

Leylak, sümbül sessizce uçtu gitti diyecekler…

Lale bahçeleri tarumar…

Emirgan, Gülhane sessiz…! Sensiz…

Reyhan, fesleğen kokmuyor artık…

Zarafetini, güzelliğini arıyorum gülşen de,

Nezaketini, nefasetini arıyorum ortalığa düşmüşüm,

Hani letafetin, ince ruhun nerede?"
 

Kalbim kanıyor, gönlüm paramparça,

Gözlerim kan çanağı…
 

Ağlayacağım hep günlerce senin için,

Gözyaşlarım çiçeklerim olur diyeceğim…

Sonra nasılsa alıp getirecekler çiçeklerimi...!

Saçlarına takacağım onları…

Takacağım ama, bakacağım ki çoktan solmuşlar!..

Sonunda koyacaklar kabrime…

Her yıl O’nu benden çaldıkları gün yeniden açacak çiçeklerim,

Her öldüğüm gün, biraz daha büyüyecekler gözyaşlarımla.

O gelip bakacak bana; ağlayacak, ağlayacak…

Ve… Çiçeklerimi alıp, saçlarına taç yapacak

07.Nisan.1978
İstanbul

Tarumar     : Darmadağın
Gülşen       : Gül bahçesi
Nefaset      : Çok fazla beğenilen, takdir edilen, göz alıcı
Letafet       : Naziklik, zariflik, incelik veya yumuşaklık