ALEV ALEV

Alev alev yanıp tutuşmuş gönlümün devası, şifası sensin…,

Leyla’nın Mecnun’u yaktığı kertede gönlüme su serpen sensin...

Efsunlu ruhunda bir gül, râyihalar yayan kokunda ben; bülbül…!

Varlığın ömre bedel sevgili yârim… Hepsi sen; lâle, gül, sümbül...

Alev alev saçların, gizemli gözlerin ve baygın bakışların…

Lale inceliği, lavinia deseni; “hoş tasvir zarafetin”

Eşfahan dan geldi; Yeşim, zümrüt, turkuaz… Senin için bir dilek,

Violet nazire ediyor aşkımıza… Bin bir renk, bin bir çiçek.

17.Ağustos.2024
Çanakkale